Hospital

fa اعتبارسنجی مدل مدیریت منابع انسانی همکاری محور در حوزه سلامت Validation of a Collaborative Human Resource Management Model in the Healthcare Sector مدیریت منابع انسانی در بیمارستان مدیریت منابع انسانی در بیمارستان مقاله ی اصیل Original Article زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه اعتبارسنجی مدل مدیریت منابع انسانی همکاری‌محور در حوزه سلامت است تا نشان دهد که این رویکرد می‌تواند همکاری بین کارکنان را نهادینه سازد و بر بهبود کارایی تیمی، کیفیت خدمات بهداشتی و رضایت تیم‌ها اثرگذار باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع کمی(ماهیت‌داده) و کاربردی(هدف) در ابتدای 1404 انجام شد. جامعه آماری کارکنان ستادی دانشگاه علوم پزشکی تهران به‌تعداد 550 نفر تشکیل می‌دهد که با استفاده از جدول مورگان-کرجسی، حجم نمونه به‌تعداد 225 نفر مشخص گردید. به‌منظور گردآوری داده‌ها از پرسشنامه محقق‌ساخته برگرفته از مدل مدیریت منابع‌انسانی همکاری‌محور که در 6 بعد اصلی (ابعاد و مولفه‌های مدیریت منابع‌انسانی همکاری‌محور، عوامل علی، عوامل زمینه‌ای موثر، پیامد، شرایط تسهیل‌گر، راهبردها) و 16 مقوله فرعی دسته‌بندی شده بودند، استفاده گردید. بررسی مقادیر آلفای کرونباخ بیشتر از 78/0 بود که نشان داد پرسشنامه‌ها از پایایی لازم برخوردار هستند. برای تخمین و اعتباریابی متغیرهای پژوهش، از تحلیل عاملی اکتشافی تحت نرم‌افزار SPSS و همچنین برای بررسی اعتباریابی سؤالها از تحلیل عاملی تأییدی و تأثیر متغیرها بر متغیرهای دیگر از نرم‌افزار Smart PLS استفاده شده است. نتایج: شاخص‌های مدل در شش بخش با استفاده از روش‌های آماری مدل معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. باتوجه به یافته‌ها، مقدار شاخص نیکویی برازش GOF برابر با 506/0 به‌دست آمده و نشان از برازش مطلوب و قوی مدل دارد. همچنین تمامی عوامل (علی، مداخله‌ای، زمینه‌ای، پدیده محوری، راهبردها و پیامدها) با یکدیگر همبستگی داشته‌اند. نتیجه گیری: نتایج بیانگر شاخص‌های اعتبار مطلوب مدل مدیریت منابع انسانی همکاری‌محور بوده است و به‌کارگیری الگوی تدوین شده می‌تواند باعث افزایش کارایی و اثربخشی در دانشگاه‌ شود. Background and purpose: Collaborative Human Resource Management (CHRM) is pivotal for enhancing organizational synergy. This study aimed to validate a CHRM model in the healthcare sector to demonstrate its capacity to institutionalize collaboration, thereby improving team efficiency, healthcare service quality, and team satisfaction. Methods: This applied, quantitative study was conducted in early 2025. The statistical population comprised 550 administrative staff members at Tehran University of Medical Sciences. A sample size of 225 was determined using Krejcie and Morgan’s table. Data were collected using a researcher-developed questionnaire based on the CHRM model, encompassing six main dimensions (core components, causal factors, contextual factors, outcomes, intervening conditions, and strategies) and 16 subcategories. The reliability of the instrument was confirmed with Cronbach's alpha coefficients exceeding 0.78. Data analysis involved Exploratory Factor Analysis (EFA) using SPSS software and Confirmatory Factor Analysis (CFA) via Structural Equation Modeling (SEM) in SmartPLS software. Results: The model indicators were analyzed across six sections. The Goodness of Fit (GOF) index was calculated at 0.506, indicating a strong and favorable fit for the model. Furthermore, significant correlations were observed among all model components, including causal factors, intervening conditions, contextual factors, the core phenomenon, strategies, and outcomes. Conclusion: The findings confirm the validity of the Collaborative Human Resource Management model. Implementing this framework is anticipated to significantly enhance organizational efficiency and effectiveness within the university context. همکاری, منابع انسانی همکاری‌محور, اعتبارسنجی مدل, بخش بهداشت و درمان, دانشگاه علوم پزشکی تهران Collaboration, Collaborative Human Resource Management (CHRM), Model Validation, Healthcare Sector, Tehran University of Medical Sciences 219 234 http://jhosp.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1264-4&slc_lang=fa&sid=1 Akbar Hassanpoor اکبر حسن پور a.hassanpoor@khu.ac.ir Yes Associate professor, Department of Human Resource Management, Faculty of Management, University of Kharazmi, Tehran, Iran. دانشیار، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. Vajhollah Ghorbanizadeh وجه اله قربانی زاده vghorbanizadeh@gmail.com No Professor, Department of Public Administration, Faculty of Management and Accounting, University of Allameh Tabataba’i, Tehran, Iran. استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Sepideh Masoud Sinaki سپیده مسعودسینکی sepideh.masoud@gmail.com No PhD Student in Public Administration , Department of Management, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.