دوره 19، شماره 4 - ( 10-1399 )
جلد 19 شماره 4 صفحات 78-77 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشجوی رشته پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین ، k.ghadimi67@gmail.com
چکیده: (2132 مشاهده)
خودشیفتگی یا نارسیسیسم نوعی اختلال شخصیت است که در آن، فرد خود را بزرگ و مهم میپندارد و به گونهای غلوآمیز احساس توانایی و لیاقت میکند. یکی از زمینههای بروز این اختلال در سطح دانشگاه است و میتوان نشانههای این نوع اختلال را در برخی از اعضای هیئتعلمی دانشگاه نیز مشاهده نمود و به نظر میرسد این افراد نیز دچار نوعی اختلال نارسیسیم علمی – آکادمیک شدهاند. در این نوع خودشیفتگی، فرد، دارای یک حس خودباوری بیشازحد بوده و شیفته قدرت و تحکم است و نسبت به دیگران بیعلاقه میشود و خواستار توجه دیگران بوده و احساس میکند که سزاوار توجه ویژه است. در سطح علمی و آکادمیک، این افراد به طرق مختلف و با سوءاستفاده از دانشجویان (استفاده از توانایی آنها در مقالهنویسی و انجام کارهای پژوهشی با تهدید و ارعاب) سعی در ارتقا خود دارند. این افراد اغلب ادعا میکنند که از نظر سواد علمی برتر بوده و ضریب هوشی بالایی دارند و مرتب به همکاران خود تهمت زده و عملکرد آنها را مورد نقد غیر منصفانه قرار میدهند. ضرورت ایجاب میکند که ضمن جلوگیری از قرار گرفتن آنان در موقعیتهای مدیریتی، از طریق مراکز مشاوره دانشگاهی نیز مورد ارزیابی قرار گرفته و در صورت نیاز از طریق آگاهیرسانی به همکاران و خانواده، تحت درمان قرار گیرند.
واژههای کلیدی: خودشیفتگی علمی
نوع مطالعه: نامه به سردبیر |
موضوع مقاله:
سایر
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |