1- دانشیار، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. ، a.hassanpoor@khu.ac.ir
2- استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3- دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده: (19 مشاهده)
زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه اعتبارسنجی مدل مدیریت منابع انسانی همکاریمحور در حوزه سلامت است تا نشان دهد که این رویکرد میتواند همکاری بین کارکنان را نهادینه سازد و بر بهبود کارایی تیمی، کیفیت خدمات بهداشتی و رضایت تیمها اثرگذار باشد.
مواد و روشها: این مطالعه از نوع کمی(ماهیتداده) و کاربردی(هدف) در ابتدای 1404 انجام شد. جامعه آماری کارکنان ستادی دانشگاه علوم پزشکی تهران بهتعداد 550 نفر تشکیل میدهد که با استفاده از جدول مورگان-کرجسی، حجم نمونه بهتعداد 225 نفر مشخص گردید. بهمنظور گردآوری دادهها از پرسشنامه محققساخته برگرفته از مدل مدیریت منابعانسانی همکاریمحور که در 6 بعد اصلی (ابعاد و مولفههای مدیریت منابعانسانی همکاریمحور، عوامل علی، عوامل زمینهای موثر، پیامد، شرایط تسهیلگر، راهبردها) و 16 مقوله فرعی دستهبندی شده بودند، استفاده گردید. بررسی مقادیر آلفای کرونباخ بیشتر از 78/0 بود که نشان داد پرسشنامهها از پایایی لازم برخوردار هستند. برای تخمین و اعتباریابی متغیرهای پژوهش، از تحلیل عاملی اکتشافی تحت نرمافزار SPSS و همچنین برای بررسی اعتباریابی سؤالها از تحلیل عاملی تأییدی و تأثیر متغیرها بر متغیرهای دیگر از نرمافزار Smart PLS استفاده شده است.
نتایج: شاخصهای مدل در شش بخش با استفاده از روشهای آماری مدل معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. باتوجه به یافتهها، مقدار شاخص نیکویی برازش GOF برابر با 506/0 بهدست آمده و نشان از برازش مطلوب و قوی مدل دارد. همچنین تمامی عوامل (علی، مداخلهای، زمینهای، پدیده محوری، راهبردها و پیامدها) با یکدیگر همبستگی داشتهاند.
نتیجه گیری: نتایج بیانگر شاخصهای اعتبار مطلوب مدل مدیریت منابع انسانی همکاریمحور بوده است و بهکارگیری الگوی تدوین شده میتواند باعث افزایش کارایی و اثربخشی در دانشگاه شود.